Wenn ,,Die Breuers“ op ,,Engk vum Daach“ treffe, dann weed et kölsch, ihrlich un janz noh am Hätz. Bei de Breuers es et, wie als wenn mer dat ahle Kölle noch ens opbläddere dät: Quetsch, Jitta un Leeder, fing dosiert, dat blos kein Selv un kein Schmunzele verlore jeiht.
Keine Lärm, keine BummBumm – he jeiht et öm Tön met Jeföhl, öm Verzällcher un dat wärme Jeföhl vun „wie fröher“. “Silberfisch” Hans Breuer und Hanna Breuer sin en Kölle ald lang en Institution. “Eng vum Daach” es op däm Wäch dohin. Wenn dat Schmölzje de Bühn betritt, steiht dat Veedel direkt nevven Dir. Kölsche Tön met Ecke un Kante, Hätzblot un och Fastelovendsjeföhl, dazo Jeschichte vum Surfer un andere Spezijalitäte – mal laut, mal leis, ävver immer us vollem Hätze. Freut üch op ene Ovend voll kölscher Musik, Verzällcher, Laache un Mitsinge. Ene Ovend för all die, die Kölle nit nur höre, sondern spöre wolle.